Edwin is niet alleen een verhalenschrijver, hij is ook een begenadigd verteller. Zijn boeken spruiten voort uit zijn mensvisie, zijn maatschappijvisie en zijn levensvisie. Hij nodigt zijn lezer uit om te reflecteren over wat er in de wereld gebeurt. Dat doet hij ook als hij vertelt.

Om het contact met zijn publiek te onderhouden laat Edwin zich inhuren om te vertellen en in debat te gaan.

Geen saaie lezing of voordracht. Edwin vertelt vanuit de buik, met gevoel voor emotie en nuance, maar steeds goed gedocumenteerd. 

Bent u een organisator van culturele evenementen en zoekt u een boeiende spreker? Neem contact op met de auteur! 

Volgende thema's zijn beschikbaar:

Edwin vertelt

OVER RUSSEN EN OEKRAINERS

In zijn eigen authentieke vertelstijl haalt de auteur zijn herinneringen boven aan de vele Oekraïners en Russen die in zijn leven iets betekend hebben, bloedeerlijk en met een flinke portie humor. Hij bezocht beide landen en ontmoette veel Oekraïners en Russen tijdens dansfestivals, waar ze zich als echte broeders gedroegen. Hij woonde vijf jaar samen met een Russische-Oekraïense partner die opgroeide in de verwoeste stad Marioepol. Hij gaf onderdak aan een gezin van vluchtelingen. Met pijn in het hart zag hij hoe vriendengroepen en families verdeeld werden door de retoriek van de oorlog. Ergens begint zijn verhaal al in de Tweede Wereldoorlog, toen zijn vader, verplicht tewerkgesteld in de Volkwagenfabriek in Duitsland, naar de Oekraïense meisjes lonkte. Over zijn vele ervaringen schreef hij de autobiografische roman ‘De Dag dat de Wereld Verdween’.

Edwin Van Troostenberghe is van opleiding socioloog, was jarenlang bibliothecaris en gaf op het einde van zijn carrière Nederlandse les aan anderstalige migranten.

Edwin vertelt

OVER HET DAGELIJKSE LEVEN TIJDENS DE TWEEDE WERELDOORLOG

Toen Duitse troepen door de Belgische linies braken, trokken onze soldaten steeds verder achteruit, gevolgd door honderdduizenden panikerende vluchtelingen. Na een korte strijd werd ons land onderdeel van het Derde Duitse Rijk en moesten de mensen gehoorzamen aan de nieuwe regels. Sommigen werkten mee, andere gingen in het verzet. Pijnpunt was de schaarste en de honger, die vooral in de steden voelbaar was.

Edwin, een rasverteller, groeide op met de verhalen van zijn ouders en interviewde 11 jaar geleden 140 mensen die de oorlog meemaakten. Hij vertelt over heldenmoed en dwaze streken, over verzet en collaboratie, over woekeraars en smokkelaars, over angst en bevrijding en over de dagelijkse zoektocht naar wat extra eten of wat brandstof voor de kachel. Gelukkige zorgen de guitenstreken van zij die toen kind waren, voor een vrolijke noot. Edwin schreef er een romanreeks over – ‘Het Spergebiedf’ - die alles samen 4.000 pagina’s beslaat en waarvan de eerste drie delen inmiddels verschenen zijn.

Edwin vertelt

OVER HOE DARWIN EN ANDERE WETENSCHAPPERS ONZE VRIJHEID BEKNOTTEN

Waarom gedragen we ons zoals we dat doen? Kiezen we daar zelf voor, of zijn we geprogrammeerd? Waarom gehoorzamen we, of juist niet? Waarom maken we ons boos ook als het verstandiger lijkt dat niet te doen? Waarom eten we dingen die niet goed voor ons zijn? Waarom laten we ons in conflicten meeslepen? Is er ergens in onze hersenen een plaats waar onze ‘vrije wil’ actief is? Hoeveel beslissen we zelf? Zijn we wel verantwoordelijk voor onze eigen daden?

Edwin studeerde sociologie omdat hij het gedrag van de mensen beter wilde begrijpen. Soms lijkt hij na zoveel jaren nog steeds niet wijzer. Samen met het publiek – vertellend en debatterend - gaat hij op zoek naar antwoorden en volgt daarbij het spoor van biologen, antropologen, psychologen, neurowetenschappers en filosofen. Hij schreef er een roman over, verpakt in een spannende thriller: ‘De Vloek van Darwin’.